ZABYTKI
Wybierz pierwszą literę miejscowości: B C D G H I J K L Ł M N O P R S Ś T W Z Ż
rozmiar czcionki A A A
Architektura rezydencjonalna
Tuchola Żarska - Pałac
Założenie pałacowo-parkowo-folwarczne położone jest centralnie między wsiami: Tucholą Małą a Tucholą Żarską, na wschód od drogi łączącej obie te miejscowości. Obecny układ założenia został ukształtowany w XIX wieku. Pałac stanowi najstarszy element tego ukła­du. Zabudowania folwarczne, mieszczące się po jego zachodniej stronie, powstawały stop­niowo, do połowy XIX wieku. Park, rozciągający się na południe od pałacu, został zało­żony w XVII wieku, a jego obecny wygląd jest wynikiem XIX-wiecznych przekształceń. Obecnie w pałacu znajdują się pomieszczenia biurowe, na piętrze zaś mieszkania.

Najstarsza wzmianka o Tucholi pochodzi z połowy XV wieku, kiedy to wieś należała do dominium brodzkiego i stanowiła własność Bibersteinów. Kolejnymi właścicielami dóbr byli von Dalwitzowie i ród von Heine. Na przełomie XVI i XVII wieku w posiadanie wsi weszli von Knoberlsdorffowie, którzy wznieśli tu pierwszą murowaną siedzibę. Obec­ny kształt rezydencji jest wynikiem XVIII-wiecznej przebudowy dokonanej przez Karo­la Ludwika von Knobelsdorffa i jego żonę Helenę. Wydarzenie to upamiętnia herb wspo­mnianej pary małżeńskiej z datą 1741, umieszczony nad portalem wejściowym od stro­ny parku. Tuchola była własnością Knobelsdorffów do 1820 roku, kiedy to dobra zaku­pił Piotr Schandrack z Krosna. Po okresie częstych zmian właścicieli, w 1839 roku w po­siadanie Tucholi wszedł Fryderyk Aleksander von Heferd. Wprowadził on zmiany w wy­glądzie pałacu, dostawiając do elewacji wschodniej dobudówkę. Prace te potwierdza tabli­ca umieszczona nad wejściem głównym do pałacu z nazwiskiem Heferd oraz datami 1840 i 1 grudnia 1865. W późniejszym okresie pałac był przedmiotem licznych transakcji kup­na i sprzedaży.

Barokowy pałac w Tucholi rozplanowany jest na rzucie prostokąta. Dwukondygnacyjny, podpiwniczony budynek, na wysokim cokole, nakryty został wysokim dachem mansar­dowym z lukarnami. Do bryły głównej pałacu, od strony zachodniej, przylega dwukon­dygnacyjna dobudówka nakryta dachem trójspadowym, dostawiona w połowie XIX wie­ku. Wszystkie elewacje artykułowane są w pionie prostokątnymi płycinami oraz lizenami. Prostokątne otwory okienne ujęte są w gładkie opaski, pod oknami drugiej kondygnacji umieszczone są prostokątne płyciny. Elewacje frontowa i ogrodowa zakomponowano jako dziewięcioosiowe, z centralnie umieszczonym trzyosiowym pseudoryzalitem. Nad wej­ściem głównym, w osi fasady, umieszczona jest prostokątna płyta z piaskowca z herbem.

W latach 1968-1970 przeprowadzono kapitalny remont pałacu. Wnętrza przebudowane zostały w związku z adaptacją obiektu na biura i mieszkania.


Maja Błażejewska
Źródło:
"Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria

BIP
Wojewódzka Rada Ochrony Zabytków
„Kościoły zrębowe i szkieletowe województwa lubuskiego” autorstwa Małgorzaty Szymańskiej- Dereń, s. 144, Zielona Góra 2009 r. W publikacji znajdują się opisy kościołów zrębowych w Kosieczynie, Boryszynie,...
Zabytek Chroniony Prawem
6
Translate / Übersetzen