Strona główna / Serwis informacyjny / Prace konserwatorskie / Remont kościoła w Studzieńcu
Prace konserwatorskie
06 sierpień 2020
Remont kościoła w Studzieńcu

Rozmiar czcionki
A A A

Rozpoczęły się prace w kościele pw. św. Wawrzyńca w Studzieńcu, które obejmą remont drewnianej dzwonnicy, wykonanie posadzki i pomalowanie ścian we wnętrzu świątyni. Zostaną one realizowane dzięki wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i stanowią kontynuację podjętych w latach ubiegłych prac, które obejmowały m.in., remont murów (2013 r.), wymianę instalacji elektrycznej (2015 r.), fumigację (2015 r.), konserwację barokowego ołtarza głównego (2016 r.), konserwację renesansowej ambony i gotyckiej belki tęczowej z krucyfiksem (2017 r.), konserwację barokowego konfesjonału (2018 r.) oraz impregnację gontu na dachu kościoła (2018 r.).
W obecności służb konserwatorskich dokonano otwarcia kuli, zdjętej z dzwonnicy. Zaobserwowano na niej przestrzeliny. W kuli znajdował się szklany słój z dokumentem spisanym w j. niemieckim, na którym widnieje data 25 października 1900 r. Dokument informuje o wykonanym w tym roku remoncie wieży. Równocześnie w kościele prowadzone są badania konserwatorskie, podczas których natrafiono na pozostałości dekoracji malarskich na ścianach i zacheuszki.
Kościół w Studzieńcu wzniesiono w XIII w. z kamienia i rudy darniowej. Z tego okresu pochodzi część prezbiterialna zakończona trójbocznie. W XIV w. wydłużono świątynię o nawę tej samej szerokości co prezbiterium, we wnętrzu wydzielone łukiem tęczowym. W XVI w. wykonano pozorne sklepienie nad prezbiterium, bogato polichromowane, a w XVIII w. poszerzono otwory okienne. Nawę nakrywa strop wsparty na dwóch słupach, zaś zakrystię od strony północnej przesklepiono kolebką. Dach kościoła pokrywa gont. Od strony wschodniej na murze prezbiterium umieszczono pełnopostaciowe epitafia (XVI w.). Kościół był remontowany w 1908 - i 1957 r., a w 1979 r. konserwacji poddano polichromowane sklepienie pozorne nad prezbiterium. Po zachodniej stronie świątyni znajduje się drewniana dzwonnica w konstrukcji słupowej, oszalowana deskami, pochodząca z 1754 r. Zastąpiła ona starszą dzwonnica, w której znajdował się dzwon z 1495 r.
Dzięki prowadzonym w ostatnich latach pracom zabytek sukcesywnie przywracany jest do dobrego stanu technicznego wraz z elementami cennego wyposażenia.
 

Barbara Bielinis-Kopeć

Galeria
Zobacz również