Strona główna / Zabytki / Bytnica - Pałac
Architektura rezydencjonalna

Bytnica - Pałac

Rozmiar czcionki
A A A
Pałac zlokalizowany jest w centralnej części wsi, na wzniesieniu, przy drodze Krosno Od­rzańskie–Świebodzin. Po zachodniej stronie pałacu znajduje się założenie parkowe, na­tomiast po jego wschodniej stronie zlokalizowane jest boisko szkolne. Obecnie w pałacu mieści się szkoła.

Historia wsi sięga średniowiecza. Pierwsza wzmianka o Bytnicy (niem. Beutnitz) pocho­dzi z 1308 roku. W 1469 roku wieś należała do Mikołaja i Jana Grünbergów oraz do bra­ci Worszen. W 1514 roku właścicielami Bytnicy byli Grünbergowie oraz Rottenburgowie, następnie część miejscowości należąca do Grünbergów przeszła w ręce Loebenów. Pod ko­niec XVIII wieku dobra bytnickie przeszły we władanie księcia Piotra Birona z Kurlandii, po nim majątek objęła jego córka, małżonka księcia Hohenzollern-Hoechingen. W 1. poł. XVI wieku wyodrębniła się tzw. Nowa Bytnica. W jej centrum, w XVIII wieku, wzniesio­no okazały pałac. Budowla powstała na miejscu starszej rezydencji, datowanej na XVI wiek oraz na miejscu zamku, który wznieśli tu niegdyś Rottenburgowie. XVIII-wieczny pałac został przebudowany przez Hohenzollernów ok. 1808 roku.

Pałac wzniesiony został na rzucie prostokąta, z dwuipółtraktowym wnętrzem. Piwnice przekryte są kolebami i sklepieniami krzyżowymi. W ich części centralnej znajduje się ko­leba o nieregularnych kształtach, będąca prawdopodobnie reliktem starszej budowli. Po­mieszczenia parteru i piętra posiadają stropy drewniane. Pałac murowany jest z cegły i ka­mienia, w całości otynkowany. Jednokondygnacyjny, podpiwniczony budynek z piętro­wym ryzalitem, został nakryty wysokim dachem mansardowym. Elewacja frontowa, zwró­cona w kierunku zachodnim, zakomponowana jest symetrycznie, jako dziewiętnastoosio­wa. W części centralnej zaakcentowana jest trójosiowym, dwukondygnacyjnym ryzali­tem, nakrytym dwuspadowym dachem. Wejście główne, umieszczone w osi ryzalitu, po­przedzone zostało jednobiegowymi schodami. Elewacje posiadają skromną dekorację ar­chitektoniczną, ograniczoną do opasek okiennych i boniowania, zachowanego szczątko­wo na przybudówce elewacji zachodniej. Elewacja wschodnia, symetryczna, siedemnasto­osiowa, podobnie jak fasada, rozczłonowana jest w części środkowej piętrowym ryzalitem, nakrytym dachem trójspadowym. W centralnej części ryzalitu znajduje się wejście do bu­dynku.

W okresie powojennym, w związku z adaptacją pałacu na szkołę, przeprowadzono kapi­talny remont. W wyniku wprowadzonych zmian, obejmujących m.in. skucie detalu archi­tektonicznego, pałac utracił cechy stylowe. W późniejszym okresie wymieniono pokrycie dachowe, a także stolarkę drzwiową i okienną, na współczesną z PCV.

Maja Błażejewska
Źródło: "Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria
Zobacz również
Kożuchów - Wieża ciśnień
Wieża w Kożuchowie o wysokości 38,90m wybudowana została...
Kosierz - Pałac
Rezydencja zlokalizowana jest w centralnej części miejscowości...
Kożuchów - Dwór
Założenie podworskie usytuowane jest na północno-wschodnim...
Sława, park pałacowy
Zespół pałacowo-parkowy w Sławie (niem. Schlawa, Schlesiersee),...