Strona główna / Zabytki / Mieszków - Dwór
Architektura rezydencjonalna

Mieszków - Dwór

Rozmiar czcionki
A A A
Mieszków (niem. Beinsdorf) położony jest na południowy wschód od Trzebiela, na skra­ju Parku Mużakowskiego, w pobliżu tzw. „leśnych” jezior. Przez wieś przepływa rzeczka Skroda, będąca prawym dopływem Nysy Łużyckiej. Założenie, które tworzą zabudowania folwarczne oraz budynek rezydencjonalny z parkiem, usytuowane jest w centralnej części miejscowości, na południe od drogi łączącej Lipinki Łużyckie z Łęknicą. Do założenia pro­wadzi droga brukowana. Dwór zlokalizowany jest po południowej stronie założenia.

Mieszków to miejscowość o genezie średniowiecznej. Pierwszy raz wymieniana jest w XIV wieku jako własność Bibersteinów. Wieś wchodziła wówczas w skład klucza trzebielskiego, należącego do żarskiego państwa stanowego i podlegała kolejnym jego władcom. Miesz­ków funkcjonował wtedy na zasadzie lennej wsi rycerskiej.

Mieszkowski majątek był dość skromny. W 1830 roku obejmował 117 ha ziemi, w tym ok. 51 ha gruntów ornych i 46 ha lasów. Właścicielem posiadłości był wówczas Wilhelm Haake. Jego dochód z Mieszkowa w tym czasie wynosił 695 marek. W 1856 roku w po­siadanie Mieszkowa wszedł Hans von Klitzing. W tym też czasie, tj. ok. połowy XIX wie­ku, został wzniesiony interesujący nas dwór. Równocześnie z pałacem założono park kra­jobrazowy. Z kolei zabudowania folwarczne powstały nieco później i datowane są na prze­łom XIX i XX wieku.

Rezydencja wzniesiona w stylu klasycystycznym, założona jest na planie prostokąta z ele­wacją frontową zwróconą w kierunku wschodnim. Budynek jest murowany z cegły i tyn­kowany. Dwukondygnacyjny, podpiwniczony dwór, o zwartej bryle, nakrywa dach cztero­spadowy z oknami typu wole oko. Fasada zakomponowana jest symetrycznie jako siedmio­osiowa. Podziały horyzontalne wyznacza niski, gładki cokół, profilowany gzyms pod okna­mi drugiej kondygnacji oraz gzyms wieńczący. Pierwsza kondygnacja jest boniowana. Pro­stokątne otwory okienne ujęte są w profilowane opaski. Część środkowa fasady zaakcen­towana przez płytki trzyosiowy ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem. Ryzalit artykuło­wany pilastrami biegnącymi przez dwie kondygnacje. Wejście główne umieszczone w osi środkowej, prostokątne, ujęte w profilowane obramienie. Ponad wejściem znajduje się bal­kon z kutą balustradą. W trójkątnym szczycie półowalne okno doświetlające strych. Pozo­stałe elewacje – tylna sześcioosiowa, boczne trzyosiowe – z podziałami i otworami okien­nymi opracowanymi w nawiązaniu do fasady.

Po II wojnie światowej majątek w Mieszkowie użytkowany był przez PGR. Już wtedy dwór był zaniedbany i nie prowadzono przy nim żadnych prac remontowych. Od wielu lat zało­żenie folwarczne w Mieszkowie jest opuszczone, co spowodowało, że w chwili obecnej bu­dynki znajdują się w stanie ruiny.

Maja Błażejewska
Źródło: "Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria
Zobacz również
Zatonie - Pałac
Pałac w Zatoniu położony jest w północnej części wsi,...
Lubinicko - Dwór i pałac
Oddalone zaledwie o 3 kilometry od Świebodzina Lubinicko leży...
Jelenin Dolny - Pałac
Pałac usytuowany jest na końcu wsi, w jej południowo-zachodniej...
Sława, park pałacowy
Zespół pałacowo-parkowy w Sławie (niem. Schlawa, Schlesiersee),...