Strona główna / Zabytki / Ojerzyce - Pałac
Architektura rezydencjonalna

Ojerzyce - Pałac

Rozmiar czcionki
A A A
Dawny folwark wraz z parkiem w Ojerzycach zlokalizowany jest w północno-wschodniej części miejscowości, tuż przy szosie przebiegającej przez wieś. Charakterystyczne jest jego położenie naprzeciwko kościoła pochodzącego z roku 1910 – wybudowanego na miejscu wcześniejszej świątyni. W nim odbywały się śluby panien dziedziczących kolejno majątek w Ojerzycach. Położony malowniczo pałac pełni obecnie rolę hotelu.

Według zachowanych źródeł historycznych miejscowość Ojerzyce była pierwotnie poło­żona nieco na południe w stosunku do dzisiejszego założenia. Kiedy i dlaczego nastąpi­ła translokacja – nie wiadomo. Wiemy jednak, że do 1676 roku majątek był w posiada­niu von Knobelsdorffów a następnie rodziny von Kalckreuth, władających wówczas tak­że majątkami w Klępsku, Wolimierzycach oraz w Chociulach i Dąbrówce. Wtedy też za­pewne powstała pierwsza budowla na tym miejscu – zapewne pod koniec XVII lub na po­czątku XVIII wieku. Do dziś zachowane są mury tego budynku pod kostiumem neore­nesansowego dziewiętnastowiecznego detalu architektonicznego, który został nadany bu­dowli w trakcie przebudowy w 1885 roku. Wtedy to dobudowano zapewne także skrzy­dło od strony wschodniej. Inicjatorem rozbudowy rezydencji w Ojerzycach był prawdo­podobnie Eugeniusz Fryderyk Guido von Schmeling, który wżenił się w rodzinę Schne­iderów władających dobrami po Knobelsdorffach. Następnie majątek przeszedł, jako po­sag córki von Schmelinga, w ręce rodu von Hahn i pozostał w nich do roku 1945 – do za­kończenia II wojny światowej.

Pałac w Ojerzycach założony jest obecnie na planie prostokąta z wyraźnie zaakcentowa­nym XIX-wiecznym skrzydłem wschodnim. Zostało ono także wyróżnione w bryle bu­dynku – jest wyższe od parterowego korpusu głównego i bogatsze w detal architektonicz­ny. Elewacje zasadniczej bryły pałacu flankowane są boniami. W ten sposób zaakcentowa­no również wejście, obramienia okien, jak i skrzydło wschodnie. Na uwagę zasługuje jed­nak przede wszystkim opracowanie trójkątnych szczytów – ich płaszczyzny podzielono za pomocą wydatnych gzymsów zakończonych na krawędziach charakterystycznymi wy­pustkami. Wszystkie szczyty zwieńczone zostały metalowymi sterczynami. Wystawny cha­rakter ma także wejście główne do budynku – tutaj znowu pojawia się boniowanie, które pokrywa powierzchnię pilastrów podtrzymujących klasyczny trójkątny tympanon. Cen­tralny punkt z portalem, w dziewięcioosiowej fasadzie podkreślony został dodatkowo wy­smukłym szczytem sięgającym kalenicy dachu, którego połacie ozdobiono drobnymi lu­karnami.

We wnętrzu pałacu na uwagę zasługuje w szczególności odnowiona niedawno klatka scho­dowa, mieszcząca się w skrzydle wschodnim. W plastyczny sposób potraktowano w niej stopnie pierwszego biegu schodów, na które można wejść poprzez zachowaną w przyzie­miu oryginalną posadzkę.

Po roku 1945, kiedy majątek opuściła rodzina von Hahen, folwark był nieużytkowany i wraz z pałacem podupadł. W dawnej rezydencji mieściły się biura PGR i inne instytucje. W 1989 roku oczyszczono częściowo park i staw. W roku 1993 budynek częściowo odre­montowano, jednak w najważniejsze prace remontowe i restauratorskie rozpoczęte zostały nieco później, a w ich wyniku przywrócono zabytkowi dawną świetność.

Małgorzata Szymańska-Dereń
Źródło: "Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Zobacz także: Aktualności
Galeria
Zobacz również
Zielona Góra - Ewangelicki Kościół Jezusowy
Z  uwagi na  zły stan techniczny dawnej...
Zielona Góra - Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Częstochowskiej
Barokową budowlę wzniesiono w konstrukcji ryglowej na rzucie...
Zielona Góra - Dawne Zakłady Przemysłu Wełnianego „Polska Wełna”
Pierwszą przędzalnię wełny w Zielonej Górze wybudował w...
Zielona Góra - Kościół konkatedralny pw. Św. Jadwigi
Jest on trójnawową halą wybudowaną na planie prostokąta,...