Strona główna / Zabytki / Wschowa - zespół klasztorny franciszkanów (ul. Bem...
Architektura sakralna

Wschowa - zespół klasztorny franciszkanów (ul. Bema)

Rozmiar czcionki
A A A

Pierwotnie był  to klasztor bernardynów, wzniesiony w  1456  w  konstrukcji szkieletowej. W  okresie reformacji, w  1552 bernardyni opuścili miasto, a  sześć lat później pożar zniszczył klasztor. W  1629 zakonnicy wrócili i  wspomagani przez  starostę Mikołaja Tarnowieckiego zbudowali murowany klasztor i  kościół wg  proj.  Krzysztofa Bonadury. Ok.  1730 założono zewnętrzny dziedziniec z  krużgankami i  kaplicą Świętego Krzyża. W  1745 do  kościoła dostawiono wieżę, zaprojektowaną przez  Józefa Steinerta z   Leszna. Uszkodzony pożarem w  1824 kościół odbudowano i  odrestaurowano. W  1827, gdy  klasztor został skasowany, przy  kościele utworzono parafię, w  klasztorze zaś  urządzono szkołę, w  1882 odnowiono polichromię i  ołtarze. W  1945 klasztor przejęli franciszkanie. Prace remontowe i  konserwacyjne przeprowadzone były  w  1946, 1967-1972 i  1986-1998. Do  zespołu należą: kościół, klasztor, dziedziniec zewnętrzny (odpustowy), kaplica Świętego Krzyża.

Kościół pw.  św.  Józefa
Orientowany, murowany z  cegły, jednonawowy z  zamkniętym trójbocznie prezbiterium, wieżą z  kruchtami po  bokach od  zachodu. Nawę nakrywa dach dwuspadowy, prezbiterium wielospadowy z  sygnaturką w  kalenicy. Czworoboczną więżę wieńczy baniasty hełm z  latarnią. Osobliwością architektury kościoła jest  powiązanie form wczesnobarokowych (półkoliste i  owalne okna w  dwu poziomach) z  gotyckimi proporcjami i  elementami konstrukcji (wysokie dachy, przypory, ceglane lico elewacji). Wnętrze, przekryte
sklepieniami kolebkowymi z lunetami, nawa czteroprzęsłowym, prezbiterium dwuprzęsłowym, zdobione jest  polichromią z  ok.  1730, autorstwa Walentego Żebrowskiego, Ernesta Engelfeldera i  Lubomira Staniszewskiego. W  bogatym późnobarokowym i  rokokowym wyposażeniu kościoła wyróżniają się ołtarze –  główny i  cztery boczne, wykonane w  latach 1793–1795 przez  Antoniego Szulca z  Rawicza. Intarsjowane ławki wykonali w  1745 mnisi pod  kierunkiem brata Antoniego Szczepańskiego. W  ścianach nawy widnieją wmurowane epitafia późnorenesansowe Mikołaja Tarnowieckiego i  barokowe rodziny Gurowskich z  malowanymi portretami.

Budynek klasztorny
Budynek klasztorny, przylegający do  kościoła od  południa jest  trzyskrzydłowy, piętrowy z  wirydarzem. Jednotraktowe wnętrza obiegają krużganki przekryte sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi. Z  klasztoru prowadzi wejście do  biblioteki mieszczącej  się na  drugiej kondygnacji wieży.
Dziedziniec odpustowy
Położony po  wschodniej i  północnej stronie kościoła, otoczony jest  wzniesionymi w  1746 krużgankami, przekrytymi sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi. W  narożnikach krużganków znajdują  się czworoboczne kaplice, sklepione kopulasto, a  w  nich  rokokowe ołtarze. Umieszczone na ścianach krużganków stacje Drogi Krzyżowej namalował Karol Poschman z  Głogowa

Kaplica Świętego Krzyża
Zbudowana wraz  z  dziedzińcem odpustowym, zamyka go  od  zachodu. Prostokątna w  planie, połączona jest  od  północy z  jedną z  kaplic dziedzińca, przekryta stropem. We  wnętrzu znajduję  się gotycki krucyfiks oraz  ołtarz z  1778 wykonany przez  Ignacego Grimme.
 


S.Kowalski
Źródło: Zabytki architektury województwa lubuskiego
Galeria
Zobacz również
Zabór - Założenie parkowe
Historia założenia dworskiego sięga lat 40-tych XVIII wieku,...
Zabór - Pałac
Pałac w Zaborze położony jest w południowo-wschodniej części...
 Pałac w Zaborze
Zachowany do dnia dzisiejszego w Zaborze pałac, w którym...
Zabór, park pałacowy
Zespół pałacowo-parkowy położony jest w pd.-wsch....