Szukaj

Polityka prywatności
projekt i realizacja Carbo Media

Jazz w zamku w Siedlisku

W dniu 23 lipca 2017 r. odbyła się na zamku w Siedlisku pierwsza z zaplanowanych w tym roku imprez związanych z popularyzacją zabytkowych rezydencji województwa lubuskiego w ramach cyklu koncertów jazzowych. Stowarzyszenie Przyjaciół Piekarni CK we współpracy z Lubuskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, właścicielem zamku w Siedlisku  oraz Fundacją Karolat zorganizowało koncert Big Bandu Nowosolskiego pod dyrekcją Pana Kacpra Wojtkowiaka. Koncert odbył się w malowniczej scenerii ruin zamku, które w ostatnich latach sukcesywnie poddawane są pracom zabezpieczającym i konserwatorskim. Warto przypomnieć, iż zamek w Siedlisku należy do największych tego typu późnorenesansowych założeń na Śląsku. Wzniesiony został staraniem Frantza von Rechenberg w latach 1540-1548. Przebudowa i rozbudowa nastąpiła w latach 1598-1618 i wiąże się z Georgem von Schönaich, który powierzył to zadanie budowniczemu Melchiorowi Deckhardowi z Legnicy. Renesansowy zamek obejmował relikty starszej siedziby stanowiącej obecnie zachodnią część skrzydła południowego, które w okresie tym rozbudowano w kierunku wschodnim. Powstała wówczas m.in., sala kolumnowa, budynek bramny, wkomponowany w bastionowy system fortyfikacji, zaprojektowanych przez Walentego Sëbischa z Wrocławia oraz kaplica zamkowa konsekrowana w 1618 r., a także niewielkie założenie parkowe. Rozbudowa zamku nastąpiła za sprawą Hansa Carla Schönaich w XVIII w. przez architektów J.J. Wagnera i Ch. Spinettiego. Wzniesiono dwa nowe skrzydła zamkowe: zachodnie i północne oraz przebudowano wnętrza – m.in. dawną salę kolumnową, zwaną od tego czasu ogrodową. Prawdopodobnie założono także zamkowe ogrody na południowo-wschodnim bastionie. W 3. ćw. XVIII w. powstał murowany most przed budynkiem bramnym. Od tego czasu siedziba książąt von Schönaich zu Carolath-Beuten należała do najwspanialszych i największych założeń zamkowych na Śląsku.
W XIX w. za ks. Heinricha Carla Wilhelma von Schönaich na terenie zamku i w jego otoczeniu wzniesiono kilka obiektów – m.in. kryte przejście między skrzydłem wschodnim a bastionem południowo-wschodnim, którego autorstwo przypisuje się K.F. Schinklowi. W 3. ćw. XIX w. nastąpiła przebudowa zamku w duchu neorenesansu pod kierunkiem Carla Luedecke. W 1945 r. zamek spłonął i w następnych latach popadł w ruinę. Z pożogi ocalały tylko skrzydło wschodnie z kaplicą i budynek bramny. W latach 1968-1970 zamek odgruzowano staraniem harcerskiego szczepu Makusynów pod kierunkiem Pana Zbigniewa Czarnucha. W latach 1986-1989 wyremontowano skrzydło wschodnie wraz z budynkiem bramnym, w którym mieścił się wówczas gminny ośrodek kultury. Obecnie od kilku lat stanowi własność prywatną, jest dozorowany i sukcesywnie zabezpieczany jako trwałą ruina oraz poddawany pracom konserwatorsko-restauratorskim m.in., portal, kolumny. Prace te będą kontynuowane w roku bieżącym.

 

Zobacz również

Komplet sześciu barokowych świeczników ołtarzowych

Miejsce kradzieży/ zaginięcia: kościół fil. pw. św. Klemensa w miejscowości Borów Polski, gm. Nowe Miasteczko, pow. nowosolski, woj. lubuskie Autor

Skarb ze Szprotawy wśród 10 najważniejszych odkryć polskiej archeologii 2023 r.!

Kwartalnik „Archeologia Żywa” ogłosił niedawno wyniki plebiscytu 10 najważniejszych odkryć polskiej archeologii 2023. Archeologiczne Sensacje 2023. Niezmiernie miło jest nam

Konkurs „Zabytek Zadbany” edycja 2024

Trwa kolejna edycja konkursu „Zabytek Zadbany”.  Jest to doroczny konkurs Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego Konserwatora Zabytków, którego

Skip to content