Szukaj

Polityka prywatności
projekt i realizacja Carbo Media

Szprotawa – miasto

Istnieje przypuszczenie, że  w  Iławie (obecnie w  granicach miasta) Bolesław Chrobry witał cesarza Ottona  III, podążającego w  roku 1000 z  pielgrzymką do  Gniezna. Iława nie  stała  się jednak zalążkiem Szprotawy, bo  stanowiące go  gród i  osada targowa powstały ok.  1 km na  wschód, przy  ujściu rzeki Szprotawy do  Bobru, gdzie  drogi lokalne krzyżowały  się z  ważnym traktem solnym. Źródła wskazują, że  prawa miejskie Szprotawa miała  przed  1260. Potwierdzenie ich  przez  Konrada  II żagańskiego w  1302 ujawnia ponadto posiadane przez  miasto przywileje –  m.in.  wolnego handlu, zwolnienie od  cła drogowego, prawo bicia monety, a  także  100 łanów ziemi. Rozwinięte były  rzemiosło i  handel, produkcja sukna i  jego  eksport. Mimo różnych klęsk (pożary, zarazy, wojny) miasto było  stać na  budowę i  odbudowy po  kataklizmach okazałych obiektów – kościoła parafialnego, murów obronnych, ratusza. Utrzymało też  status stolicy okręgu w  czasach przynależności do  księstwa głogowskiego (do  1488), korony czeskiej, jak  i  do  Prus (od  1742). Miasto założone zostało na  wyspie utworzonej przez  odnogi rzeki Szprotawy obok  grodu i  osady targowej, włączonych wkrótce w  jego  granice. Mimo wojennego okaleczenia w  1945, Szprotawa zachowała główne elementy zabytkowego układu przestrzennego -rozplanowanie, kościół parafialny, ratusz i  znaczne fragmenty murów obronnych.
 

Zobacz również

Żagań, powiat żagański – Kaplica Grobu Bożego (ul. Księżnej Żaganny 16)

Położona obok kościoła Nawiedzenia NMP, jest repliką kaplicy w Görlitz, wzorowanej na grobie Chrystusa w Jerozolimie. Powstała w 1598 z

Żagań, pow. żagański – szpital św. Doroty (ul. Żelazna)

Wraz z przebudową kościoła Świętego Krzyża, z fundacji księżnej Doroty powstał okazały szpital, zaprojektowany przez Schatzberga. Inwestycją, realizowaną w latach

Sobolice, gm. Przewóz, pow. żarski – kościół filialny pw . Najświętszego Serca Pana Jezusa

Wzniesiony w 1865 jako ewangelicki, w stylu neoromańskim, jest orientowany, murowany, salowy na planie prostokąta, z półkolistą absydą od wschodu

Skip to content